Column – geplaatst in De Volkskrant

Utrecht
Utrecht is een vreemde stad. Als ik er kom, lopen er mensen, die net doen alsof ze er levensecht wonen en werken. Ze gaan naar hun flat in Overvecht, ze bezoeken de bioscoop aan de Oude Gracht, ze doen hun burgerzaken in het gemeentehuis, ze zitten bij het fonteintje aan de Mariaplaats, ze shoppen op de Steenweg in modezaakjes met teringherrie, ze zitten ’s zomers aan de werf langs het water, ze brunchen in de beslotenheid van de Vismarktterrasjes, ze treuren om het opgedoekte schattige dierenwinkeltje met puppies in de etalage aan de Donkere Gaard, ze vergapen zich aan de dure designwinkels in de Domstraat, ze verdoen een hele zaterdagmiddag tussen de boeken bij Broese en Kemink, ze gaan de Utrechtse kerkschilderijen van Pieter Saenredam in het Centraal Museum bekijken,

>>Lees verder